Ένας απολογισμός πάντα συνοδεύεται από αξιολόγηση και σκέψεις για το τι θα μπορούσε να γίνει και δεν έγινε πόσο μάλλον σήμερα. Σήμερα που απαιτείται η αυτοκριτική και ο επαναπροσδιορισμός των αξιών, των σχέσεών μας με τον εαυτό μας και τους άλλους καθώς και με τον τόπο μας. Πάντα πίστευα ότι το όφελος της κοινότητας, του τόπου, δεν είναι θέμα μόνο κρατικής πολιτικής αλλά και ευθύνη της κοινωνίας των πολιτών και του καθενός από μας. Στην εποχή των διευρυμένων εγώ και των πελατειακών σχέσεων που καθόρισαν αντιλήψεις και συμπεριφορές χάθηκαν σκέψεις και προτάσεις πολλών ανθρώπων. Ανθρώπων που δεν είχαν βαφτίσει την ατομικότητα συλλογικότητα και πού πίστευαν ότι η ΄΄η συγκολλητική ουσία της κοινωνίας΄΄ δεν είναι ο κομματισμός, η καχυποψία, η υπονόμευση αλλά η συντροφικότητα, η συλλογικότητα. Ως συγκολλητική ουσία της κοινωνίας μπορεί και πρέπει να θεωρηθεί η δυναμική της συλλογικής μνήμης του τόπου που εμπεριέχει τεχνικές απόδρασης και υπέρβασης των δυσκολιών. Μέσα σ αυτά πλαίσια θεωρώ υποχρέωσή μου να αναφερθώ σε παλιότερες προτάσεις του Εθνολογικού Μουσείου Θράκης, καθώς τώρα αναγκαζόμαστε να ανασύρουμε ξεχασμένα αισθήματα φιλίας και συντροφικότητας και δημιουργικές δυνάμεις. Στο διάστημα των 8 ετών προτάθηκαν: Συνέχεια
Εκδηλώσεις
There are currently no events to display.

